می خوام هر چی در مورد خدا می نویسم را تو همین پست بذارم...

از شما هم ممنون میشم که با نظرای زیباتون منو یاری کنین 

-عشق یعنی خدا و مرگ به معنای آن است که یک قطره از این عشق به سرچشمه اش باز گردد.

-اگر عشق نبود به کدامین بهانه ای می خندیدیم و می گریستیم؟

کدام لحظه های ناب را اندیشه می کردیم؟

چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟

آری...

بی گمان پیشتر از اینها مرده بودیم اگر عشق نبود !

« دکتر علی شریعتی »

خدا تنها معشوقي است که عاشقاني دارد که هيچ يک از بودن ديگري ناراضي نيست و هيچگاه يکي از آنها

معشوقش را تنها براي خود نمي خواهد.

پروردگارا جایی که من در آن زندگی می کنم زیباست و من چنان غرق در زیبایی هستم که گاهی ازاندیشه ی یاد تو غافل می شوم خود را در اندیشه ام جاری ساز..

خدایا حكمت قدمهایی را كه برایم بر میداری آشكار كن تا درهایی را كه به سویم
میگشایی ندانسته نبندم و درهایی كه به رویم میبندی به اصرار نگشایم

گفتم:خدايا از همه دلگيرم گفت:حتي من؟ گفتم:خدايا دلم را ربودند! گفت:پيش از من؟ گفتم:خدايا چقدر دوري؟ گفت:تو يا من؟ گفتم:خدايا تنهاترينم! گفت:پس من؟ گفتم:خدايا کمک خواستم. گفت:از غير من؟ گفتم:خدايا دوستت دارم. گفت:بيش از من؟ گفتم:خدايا انقدر نگو من! گفت:من توام، تو من

حس میکنم تو را ....

از پشت پرچین های این خانه....

با تمام وجود تو را در آغوش می گیرم....

سر بر شانه ی مهربانت می گذارم....و بی وقفه گریه خواهم کرد....

با دست نوازشگرت زیر چانه ام را می گیری،سرم را که از شرم پائین انداخته ام بالا می اوری،در قاب باران خورده چشمانم خیره می شوی و با صدایی آرام طوری که فقط من و تو می شنویم در گوشم زمزمه می کنی :

دوستت دارم.و همیشه با تو خواهم بود....همیشه یاریت خواهم کرد....تنها دستانت را به من بسپار...

با نفس های گرمت شعله ای در قلبم زبانه می کشد که تمام وجودم را در بر می گیرد.....

اما آرام می شوم.آرام تر از همیشه....و این قصه باز تکرار می شود اما به شیرینی همین دفعه....

و من فریاد خواهم زد که خدایا : دوستت دارم .... نفسهای گرمت را که در گوشم هو هو میکند دوست دارم .... صدایت که مرا می خواند دوست دارم .... از پشت این پرچین صدایم را می شنوی؟؟؟؟

دوستت دارم خدا.....

این اولین باری نیست که به تو می اندیشم.

اولین باری نیست که برای تو می نویسم.

تنها خیال و فکر با تو بودن است که موجب می شود،قدم هایم را استوارتر بردارم.

من هرچه هستم،هرچه دارم از توست.تمام وجودم از تو سرچشمه می گیرد.گرچه باز هم گاهی تو را از یاد برده ام.

خدایا وجودم را به تو واگذار می کنم.وجودی که شاید سرشار از تیرگی هاست.شاید دست های مهربان تو نجات بخش روحم باشد.روحی که اسیر تبعیدگاه دنیاست.صدای ضجه های بی امان روحم به وضوح شنیده می شود.

خداوندا در برابر تو به زانو درآمده ام.تنها به این دلیل که جز تو کسی پناهم نمی دهد.

گاه گاهی که زمانه سیلی ام میزند،جز دست های مهربان تو هیچ مرهمی درمانم نیست.

خدایا تو یگانه تکیه گاهم هستی!!!

محبتت را از من دریغ نکن...!!

امشب یک فیلم گذاشت که اسمش آزاده بود و به نظر من زیباترین فیلمه 

این مطلب را هم خودم نوشتم

نظرتون در رابطش برام خیلی مهمه:

حس می کنم تو را در عمق صدای ابرها...

و می دانم تو آن ها را می گریانی تا طنابشان را پایین بیاندازند...

تا با طنابشان مرا نجات دهی...

نجات دهی از این کویر پر تلاطم...

من نیز دلم را می گریانم ...

تا طنابش را بیرون بیاندازد و هر چه غیر از تو در آن است خارج شود...

تا وجودم را تهی کنم...

و تو وجودم را از حس خودت لبریز...

و آن هنگام تنها تو هستی و خودت...

تو ابرهایت را بیشتر و بیشتر می گریانی...

و ابرهای من بیشتر و بیشتر می گریند...

تو بیشتر می گریانی تا کسی باران ابرهای مرا نبیند...

و من در این آسودگی لبریز از تو می شوم...